Dziecko nie „wymusza” ani nie „przesadza”, tylko jest wysoko wrażliwe. Oto 10 cech dziecka WWO
Dziecko wysoko wrażliwe przeżywa świat intensywniej niż jego rówieśnicy. Z jednej strony może zachwycać empatią, spostrzegawczością i dojrzałymi pytaniami, ale jednocześnie bywa nieugięte, łatwo się przeciąża i emocjonalnie reaguje nawet na drobne zmiany.

Licencjonowana pracownica społeczna i specjalistka w zakresie rozwoju dziecka Claire Lerner przygotowała listę 10 cech dzieci z wysoką wrażliwością. Ekspertka podkreśla: dzieci wysoko wrażliwe rejestrują i przeżywają wszystko z niespotykaną intensywnością. Ich skrajne emocje i czasem trudne do zrozumienia reakcje są ich naturalnym sposobem reagowania na świat.
10 cech dzieci wysoko wrażliwych
Oto czym wyróżniają się dzieci wysoko wrażliwe:
- Emocjonalne skrajności. Dzieci wysoko wrażliwe nie znają półśrodków. Ich reakcje często są albo euforyczne, albo pełne furii. To wyczerpuje nie tylko dziecko, ale i całą rodzinę.
- Wyostrzone zmysły. Silnie odbierają światło, dźwięk, zapachy, smaki i dotyk. Zdarza się, że nie chcą wejść do publicznej toalety, bo dźwięk spłuczki jest dla nich nie do zniesienia, albo odrzucają jedzenie przez zapach czy konsystencję.
- Łatwość wpadania w złość. Przeciążenie emocjonalne czy sensoryczne prowadzi do gwałtownych wybuchów, które mogą pojawiać się częściej niż u innych dzieci.
- Przesadne analizowanie otoczenia i emocji innych. Dzieci wysoko wrażliwe cały czas obserwują, jak zachowują się bliscy. Potrafią zareagować natychmiast, np. wtrącając się w rozmowy dorosłych, by „zażegnać konflikt”.
- Wielka potrzeba kontroli. Dzieci WWO decydują, kto gdzie ma usiąść, w co dokładnie chcą się ubrać, a nawet jak powinno być podane ich jedzenie. To sposób na opanowanie wewnętrznego chaosu i poczucia przytłoczenia.
- Lęk i ostrożność w nowych sytuacjach. Nowe miejsca, osoby czy aktywności budzą w nich niepokój. Dzieci wysoko wrażliwe długo przyzwyczajają się do żłobka, przedszkola, a nawet ulubionych zajęć.
- Niska tolerancja na frustrację. Każda trudność, której nie mogą od razu pokonać, powoduje, że szybko się poddają. Niekiedy nie chcą podejmować wyzwań, jeśli grozi to poczuciem porażki.
- Perfekcjonizm i niechęć do przegrywania. Dzieci wysoko wrażliwe źle znoszą sytuacje, gdy coś im nie wychodzi. Często czują się wtedy „przegrane” i wpadają w poczucie wstydu.
- Bardzo źle znoszą krytykę lub korektę. Nawet drobna uwaga jest odbierana jak osobisty atak. Dziecko może zacząć się śmiać, uciekać lub złościć – to reakcja na trudne emocje i poczucie zagrożenia.
- Wysoka samoświadomość, podatność na urażenie. Dzieci wysoko wrażliwe czują się oceniane zarówno przy krytyce, jak i pochwałach. Wycofują się, gdy zostają postawione w centrum uwagi – nawet wtedy, gdy są chwalone.
Dzieci WWO: wyjątkowe, ale wymagające
Wychowywanie dziecka wysoko wrażliwego to często wyzwanie. Dzieci te mogą wyczerpywać emocjonalnie całą rodzinę, bo ich reakcje są intensywne, trudne do przewidzenia i wymagają ogromu cierpliwości. W relacjach rówieśniczych, rodzeństwie czy w przedszkolu ich wrażliwość bywa niezrozumiana i prowadzi do konfliktów.
Jednak ta intensywność to także ogromny potencjał: dzieci wysoko wrażliwe bywają niezwykle empatyczne i mądre, ale potrzebują wsparcia dorosłych, by ich codzienność nie zamieniła się w walkę ze światem.
Claire Lerner uczula jednak rodziców: dzieci wysoko wrażliwe są bardziej narażone na stany lękowe i trudności psychiczne. Jeśli ich zachowania utrudniają budowanie relacji, uczestnictwo w życiu rodzinnym czy funkcjonowanie w szkole, specjalistka zaleca kontakt z profesjonalistą.
UWAGA: wysoka wrażliwość nie jest zaburzeniem, nie świadczy o neuroróżnorodności. To jedynie cecha temperamentu. Jeśli cokolwiek w zachowaniu dziecka wzbudza Twoje obawy, skonsultuj się ze specjalistą, np. psychologiem.
Źródło: Psychology Today
Zobacz także: Metoda „1, 2, 3, ja czy ty” sprawdzi się, gdy dziecko nie słucha. Nie musisz podnosić głosu