Rodzice myślą, że mają grzeczne i zgodne dziecko. 6 oznak, że to problem z asertywnością

To jedno z tych zdań, które słyszę wyjątkowo często: „Moje dziecko jest takie grzeczne, zawsze się zgadza, nie sprawia problemów”. I choć brzmi to jak powód do dumy, coraz częściej zapala mi się wtedy czerwona lampka.

Bo dziecko, które nigdy nie protestuje, nie odmawia i zawsze chce zadowolić innych, wcale nie musi być „łatwe”. Może po prostu nie umie powiedzieć „nie”.

Oto 6 częstych i niepokojących oznak, że dziecku brakuje asertywności − wg psychologa dra Josepha Laino.

„Tłumienie własnych potrzeb może prowadzić do wyczerpania emocjonalnego i zwiększonego ryzyka depresji. W wieku dorosłym te osoby mogą mieć trudności z wyrażaniem siebie i stawać się bardziej podatne na niezdrowe lub jednostronne relacje, stawiając dobro innych na pierwszym miejscu kosztem własnego” – wyjaśnia dr Laino.

1. Zbyt częste przepraszanie – kiedy „przepraszam” przestaje być naturalne

Są dzieci, które przepraszają niemal za wszystko. Za to, że coś powiedziały. Za to, że o coś zapytały. Czasem nawet za emocje, które są przecież zupełnie naturalne.

Na pierwszy rzut oka to może wyglądać na dobre wychowanie. W praktyce jednak często oznacza coś zupełnie innego – lęk przed oceną i silną potrzebę bycia akceptowanym.

Dziecko, które nieustannie mówi „przepraszam”, bardzo często boi się, że zrobiło coś nie tak. Nawet wtedy, gdy absolutnie nic złego się nie wydarzyło.

2. Ciągłe szukanie potwierdzenia – „Czy wszystko jest w porządku?”

„Czy dobrze to zrobiłem?”, „Nie jesteś na mnie zły?”, „Na pewno wszystko okej?” – jeśli takie pytania pojawiają się bardzo często, warto się zatrzymać.

Dziecko, które nieustannie potrzebuje zapewnienia, że wszystko jest dobrze, nie ufa własnym decyzjom. Zamiast opierać się na sobie, szuka potwierdzenia na zewnątrz.

To może być sygnał, że jego poczucie własnej wartości jest kruche i zależne od opinii innych. A to prosta droga do trudności w relacjach w przyszłości.

3. Dziecko nigdy nie mówi „nie” – nawet gdy wyraźnie czegoś nie chce

Są dzieci, które zgadzają się na wszystko. Na dodatkowe zajęcia, na zabawy, których nie lubią, na ustępstwa wobec innych dzieci.

Problem w tym, że brak sprzeciwu nie zawsze oznacza chęć. Czasem oznacza brak odwagi.

Dziecko, które nie mówi „nie”, często boi się, że zostanie odrzucone, jeśli odmówi. Uczy się więc, że ważniejsze jest zadowolenie innych niż własne potrzeby.

4. Robienie czegoś tylko po to, żeby się przypodobać

„Też to lubię” – mówi dziecko, choć wcale tak nie jest. Słucha muzyki, której nie znosi, zgadza się na zabawy, które je męczą.

To nie jest etap. To mechanizm.

Dziecko, które dopasowuje się do innych kosztem siebie, bardzo szybko uczy się, że bycie sobą nie wystarcza. Że trzeba się zmienić, żeby zostać zaakceptowanym.

5. Unikanie konfliktów za wszelką cenę

Konflikty są częścią życia. Uczą stawiania granic, komunikacji i radzenia sobie z emocjami.

Tymczasem niektóre dzieci zrobią wszystko, żeby ich uniknąć. Wycofują się, milkną, ustępują – nawet wtedy, gdy ktoś je krzywdzi.

To nie jest „spokój”. To często strach przed konfrontacją i brak poczucia, że mają prawo się bronić.

6. Brak granic – branie na siebie zbyt wiele

Dziecko, które nie potrafi wyznaczać granic, bardzo często bierze na siebie więcej, niż jest w stanie udźwignąć.

Pomaga wszystkim, zgadza się na wszystko, nie odmawia – aż w końcu jest zmęczone, przeciążone i sfrustrowane.

Ale zamiast powiedzieć „dość”, dalej próbuje sprostać oczekiwaniom. Bo najbardziej boi się jednego: że kogoś zawiedzie.

Z zewnątrz takie dziecko może wydawać się idealne. Spokojne, miłe, bezproblemowe. Ale w środku często toczy cichą walkę – między tym, czego naprawdę chce, a tym, co „powinno”.

Dlatego warto spojrzeć głębiej.

Asertywność nie oznacza bycia niegrzecznym. Oznacza umiejętność mówienia o swoich potrzebach, emocjach i granicach. I to jedna z najważniejszych kompetencji, jakie możemy pomóc dziecku zbudować.

Bo w dorosłym życiu nie wygrywają ci, którzy zawsze się zgadzają. Tylko ci, którzy wiedzą, kiedy powiedzieć „tak” – i kiedy powiedzieć „nie”.

Źródło: parents.com

Zobacz też: Ci rodzice są autorytetami dla swoich dzieci. Robią 1 rzecz, gdy dziecko przekracza granice