Ten typ rodzica to plaga w restauracjach. Stwarza zagrożenie dla innych

„Nie, nie dziecko jest problemem. Dzieci są spoko. Biegają, śmieją się, czasem coś przewrócą – to normalne” – pisze satyryk Serafin Pęzioł na Facebooku. I dodaje: „Problem zaczyna się, gdy pojawia się rodzic-filozof. Ten, który patrzy na swoje dziecko demolujące pół restauracji i mówi z absolutnym spokojem: ‘On tylko tak się bawi, hehe’”.

Rodzic-filozof w akcji

Pęzioł opisuje przykładową sytuację, w której maluch robi trzy okrążenia wokół stolika, przeczołguje się pod krzesłem, prawie taranuje kelnera i wspina się na cudze krzesło, jakby był na Mount Evereście. „Krzesło jest okupowane przez inne dziecko, które właśnie wzięło do papy całego pieroga na raz i zaraz się udusi, bo jednocześnie przy tym płacze. Normalnie mała Magda Gessler, a ja właśnie chyba biorę udział w nagraniach kolejnego odcinka Kuchennych Rewolucji, brakuje tylko tego, żeby rzucił moim talerzem i powiedział, że ja nie będę tego jadł” – dodaje.

Każdy, kto był świadkiem takich scen, przyzna, że dzieci mają naturalną ciekawość i energię, ale brak reakcji rodziców szybko zmienia zwykły obiad w test cierpliwości dla wszystkich gości. „Dziecko biega, krzyczy, odkrywa akustykę lokalu i odnoszę wrażenie, że zaraz wejdzie przedszkolanka i powie, że rodzice już po Nas przyszli. A rodzic spokojnie kroi pizzę i mówi, że on tylko odkrywa świat” – podsumowuje Pęzioł.

Dzieci uczą się przez obserwację

„To nie jest wojna pokoleń. To nie jest atak na dzieci. To tylko drobna refleksja, że restauracja to jednak nie plac zabaw z obsługą kelnerską” – czytamy w jego poście. Psycholodzy zgadzają się, że brak granic u dzieci w sytuacjach społecznych może prowadzić do trudności w nauce współpracy z rówieśnikami.

Dziecko potrzebuje bezpiecznych granic, nawet w zabawie. Brak reakcji uczy, że może robić, co chce, a konsekwencje pojawią się później albo wcale.

„Czasem patrzę na kelnera, który próbuje przejść z gorącą zupą między stolikami, a obok przebiega mały sprinter z prędkością światła. To już nie jest restauracja. To jest tor przeszkód Ninja Warrior – edycja rodzinna” – opisuje Pęzioł. Ten obraz doskonale oddaje napięcie między energią dziecka a oczekiwaniami dorosłych.

Jak reagować, żeby zachować spokój?

Satyryk dodaje też: „Ja też kiedyś odkrywałem świat. Ale jak próbowałem biegać między stolikami w restauracji, moja mama odkrywała mnie jednym spojrzeniem, które działało jak pilot do wyłączania człowieka. I nagle był spokój”.

Psycholodzy i doświadczeni rodzice sugerują kilka praktycznych strategii:

Ustal granice przed wejściem do restauracji – krótkie komunikaty typu: „Teraz jemy przy stoliku, biegamy dopiero na placu zabaw”.
Zajęcia przy stole – kolorowanki, książeczki czy mini-gry mogą zająć dziecko nawet kilkanaście minut.
Reaguj spokojnie, ale stanowczo – „Chodź tutaj, usiądź” działa lepiej niż krzyk.
Pokazuj wzorce – dzieci uczą się poprzez obserwację dorosłych, spokojna reakcja dorosłego uczy kontroli emocji.

„I ja naprawdę lubię dzieci. Naprawdę. Ale jeszcze bardziej lubię moment, kiedy ktoś mówi do swojego malucha − 'Spokojnie, chodź tu na chwilę'. I nagle świat wraca do normalnego trybu. Kelnerzy oddychają. Goście przestają jeść w pozycji defensywnej. A ja mogę w spokoju zjeść burgera, bez obawy, że za chwilę ktoś przebiegnie mi przez kolana jak maratończyk po espresso” – Pęzioł podsumowuje kolejną scenę, pokazując, że czasem drobny sygnał ze strony rodzica potrafi przywrócić spokój nie tylko dziecku, ale wszystkim obecnym w restauracji.

Zobacz też: 6 oznak, że telefon niszczy twoją więź z dzieckiem. Tak zachowują się rodzice-zombie